Tradycyjny fundament

Jest to jedna z najpopularniejszych konstrukcji, na których opierają się domy. Fundament tradycyjny jest bardzo często stosowany w gotowych projektach. Tworzy się go na dwa sposoby. Bezpośrednio w wąskim wykopie lub z użyciem deskowania. Pierwsze rozwiązanie wymaga zabezpieczenia folią hydroizolacyjną. Następnie można zalewać fundament betonem. Druga metoda wymaga przygotowania szerszego wykopu, w którym umieszczane są szalunki.

Fundament mogą stanowić ławy żelbetowe. Są one wylewane w całości z betonu wzmocnionego zbrojeniem. Inny sposób to murowanie ścian nośnych z pustaków. Do zalet tego pomysłu należy prostota wykonania i możliwość zastosowania tańszych materiałów. Na przykład bloczków betonowych, które są dostępne na rynku w przystępnych cenach. Taki fundament łatwo się też izoluje i umożliwia to dokonywanie niezbędnych napraw. Tradycyjny fundament można też z powodzeniem zastosować na nierównym terenie, stosując tak zwaną konstrukcję schodkową. Oczywiście rozwiązanie to ma też swoje słabe strony. Wykonanie tego typu fundamentu bywa czasochłonne i jest on mniej trwały niż starannie wykonana płyta fundamentowa. 

Podpora budynku w formie płyty

Solidny fundament, który bez problemu zniesie duże obciążenia, może opierać się na płycie. Rozwiązanie to sprawdzi się też na gruntach o niskiej nośności czy parcelach z wysokim poziomem wód gruntowych. Budynki oparte na płycie fundamentowej są lepiej izolowane termicznie. Podstawą takiego fundamentu jest wylanie zbrojonej betonowej płyty na przygotowany wcześniej grunt. Miejsce pod fundament trzeba nie tylko wyrównać, ale też położyć warstwę izolującą od chłodu i wilgoci. Dzięki temu zyskujemy stabilne podłoże pod najbardziej skomplikowane projekty budowlane. Ten typ fundamentu jest również odporny na nierówne osiadanie budynku. 

Słabą stroną omawianego rozwiązania jest konieczność zatrudnienia specjalistycznej ekipy. Prócz tego aby płyta fundamentowa się sprawdziła, trzeba ją wykonać z droższego betonu. Do wad fundamentów płytowych należy też brak możliwości poprawy warstwy izolacyjnej po położeniu na niej zbrojonej betonowej płyty.

Fundamenty pośrednie i bezpośrednie

Konstrukcja nośna ma łączyć budynek z podłożem. Może to robić w sposób pośredni i bezpośredni. Fundament bezpośredni nazywany jest też płytkim i jest dużo bardziej popularny. Nic w tym dziwnego, ponieważ jest znacznie łatwiejszy w budowie. Przy tworzeniu tego typu podpory stosuje się najczęściej ławy, płyty lub stopy, które przenoszą na grunt obciążenia punktowe.

Fundament pośredni, czyli głęboki, stosowany jest w trudniejszych warunkach gruntowych. Jego zadaniem jest skupianie ciężaru na głębszych warstwach ziemi. Jest to rozwiązanie specjalistyczne, które stosuje się na działkach o małej nośności lub terenach popowodziowych. Metoda ta jest bardzo skuteczna, ale wymaga trudniejszych prac budowlanych i jest sporo droższa. 

Artykuł Zalety i wady różnych typów fundamentów. Jak wybrać odpowiedni dla swojej inwestycji? pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Domy na piasku i inne dobre pomysły

Dobry grunt pod budowę ma odpowiednią nośność, a posadowienie budynku nie sprawia na nim kłopotu. Nie sprawdzą się w tej roli tereny naturalne, o dużej ruchliwości. Bujna łąka na terenie budowlanym też powinna być dla nas ostrzeżeniem, często oznacza wilgotny grunt. Nieodpowiednim terenem są też torfowiska i nasypy. Budowanie w tego typu miejscach bez odpowiedniego przygotowania grozi pękaniem ścian i osuwaniem się budynku.

Dobre miejsce na którym może stanąć dom zwykle widać gołym okiem. Tereny takie charakteryzują się ubogą roślinnością i piaszczystym podłożem. Dobry grunt ma małą ściśliwość, dobry drenaż i nie osiada. Oczywiście powierzchowna ocena nie wystarczy. Jeszcze przed rozpoczęciem prac należy zlecić analizę podłoża i poziomu wód gruntowych. Dobrym pomysłem jest też sprawdzenie jak posadowione są domy w sąsiedztwie. Oczywiście trudny teren u sąsiada nie oznacza automatycznie problemów z naszą działką. W czasie spaceru po okolicy można jednak poznać ogólny charakter terenu i jego specyfikę.

Przy kłopotliwym terenie, jeszcze przed wyborem metody stawiania fundamentów, warto zlecić badania geotechniczne. Cóż to takiego? Jest to fachowa analiz gruntu i jego problemów. Dzięki wiedzy jaką dostarczy analiza będzie nam łatwiej wybrać kierunek dalszych działań budowlanych.

Budujemy na trudnym terenie.

Jednym ze sposobów osadzania budynku na trudnym gruncie są studnie fundamentowe. To niezbyt popularny, a bardzo skuteczny sposób stawiania fundamentów na terenie podmokłym. Betonowe pierścienie, takie jakich używa się w pracy przy studni, wkopane zostają, tak by zapewniać kontakt z gruntem nośnym. Jest to idealny sposób na budowę, gdy twarde podłoże położone jest głęboko a my potrzebujemy stabilnego oparcia. Na czterech fundamentach studniowych, gdy osiągną poziom gruntu, montuje się zbrojenia, a całość zalewa betonem. Konstrukcja jest stabilna i odporna na wilgoć, a cały budynek bezpieczny.

Wymagający teren wodno-gruntowy nie musi oznaczać końca naszych planów budowlanych. Na podobnej zasadzie jak fundamenty studniowe działa osadzenie budynku na palach. W tym wypadku konstrukcja zapewnia przeniesienie ciężaru budynku na stabilny grunt dzięki fundamentom głębokim. Rodzaj pali i projekt konstrukcji jaka musi z niej powstać by dom był bezpieczny zależy od wyników dokładnych badań geotechnicznych.

Przygotowanie trudnego terenu pod budowę domu bywa kosztowne. Czasami bardziej ekonomicznym wyjściem okazuje się wymiana gruntu. Aby jednak móc myśleć o tym rozwiązaniu, nasza działka musi spełniać konkretne warunki. Wody gruntowe na terenie budowy muszą znajdować się odpowiednio głęboko, a warstwa niestabilnego gruntu powinna być płytka. Prace polegające na wykopaniu i przeniesieniu części gleby nie mogą sięgać głębiej niż na 2 do 3 metrów. Usunięty materiał uzupełnia się gruntem o dobrej nośności.

Artykuł Przygotowanie do budowy na działce z niestabilnym gruntem pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Czym jest wykop liniowy?

Wykop liniowy jest jedną z najbardziej popularnych robót ziemnych konieczną w procesie budowlanym. Wykonywany jest na długim i wąskim pasie terenu. Jego ogromną zaletą jest niewielka ingerencja w dany obszar i dość niskie oddziaływanie na grunt. Pozwala to na zachowanie terenu inwestycyjnego w dobrym stanie i chroni go przed niepotrzebnymi ubytkami. Będzie miało to duże znaczenie w kolejnych punktach budowy.

Z wykopów liniowych korzysta się przede wszystkim podczas: wykonywania przyłączy kanalizacji, budowy wodociągów, drenaży, ulic, dróg, torowisk kolejowych, układania podziemnej instalacji elektrycznej czy też ogrodzenia. Poza tym wykopy liniowe są pomocne w eliminacji stojącej wody, poprawie warunków rozwoju i wyglądu roślin, a także uchronieniu naszego domu przed podtopieniem.

Jak wykonać wykop liniowy?

Do wykonania wykopu liniowego niezbędna jest koparka, minikoparka lub koparko-ładowarka z wąską łyżką. Najmniejszą ingerencję w teren zapewnia wykorzystanie specjalistycznej koparki łańcuchowej.

Wykopy dzielimy ze względu na czas trwania (tymczasowy – do roku; trwały – wykorzystywany dłużej niż kilka lat), szerokość dna wykopu (szerokoprzestrzenne – szersze niż 1,5 m; wąskoprzestrzenne – węższe niż 1,5 m) oraz jego głębokość (płytkie – poniżej 1 m głębokości; średniogłębokie – od 1 do 3 m głębokości; głębokie – powyżej 3 m).

Wszelkie prace przeprowadza się na podstawie projektu budowlanego sporządzonego w ramach wykonywanej inwestycji. Nad całością powinien sprawować opiekę kierownik budowy. Na początku trzeba zdjąć wierzchnią warstwę gruntu, tak aby umożliwić wykopanie rowu o odpowiednich wymiarach. Wskazane jest, żeby przed rozpoczęciem prac zapoznać się z warunkami geofizycznymi terenu, na którym odbywać się będą prace budowlane. Pozwoli to na wyeliminowane czynników, które mogłyby stanąć na przeszkodzie w trakcie robót. Poprawnie wykonany wykop liniowy umożliwia zaoszczędzenie do 80% powierzchni gruntu.

Bardzo ważne jest uwzględnienie podczas prac wykopowych miejsca położenia wszelkich instalacji i sieci biegnących pod ziemią. Przez cały czas trwania prac ziemnych niezbędne jest ciągłe odwadnianie wykopu. W celu umożliwienia prawidłowego odpływu zachowuje się odpowiedni spadek podłużny wzdłuż linii robót. Inną konieczną formą zabezpieczenia wykopu są szalunki. Liniowa obudowa systemowa pozwoli na komfort i bezpieczeństwa dalszych prac. Na samym dnie wykopu już na zakończenie, wylewa się często kilkucentymetrową warstwę betonu celem zabezpieczenie ścian ziemi przed wdzierającą się wilgocią. Przy okazji dolna część wykopu zostanie ustabilizowana.

Artykuł Wykopy liniowe – czym są i jak je wykonać pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Czym jest stabilizacja gruntu?

Stabilizacja gruntu jest procesem technologicznym polegającym na rozdrobnieniu istniejącej już warstwy ziemi, dokładnym jej wymieszaniu ze spoiwem hydraulicznym. Stabilizację wykonuje się przy możliwie optymalnej wilgotności tak, aby osiągnąć wymagane prawem parametry wytrzymałościowe podłoża, na którym rozpocząć się ma za chwilę generalny etap budowlany. Poza tym technologia stabilizacji pomaga ulepszyć docelowe podłoże gruntowe. Umożliwia też wykonanie podbudowy pomocniczej (dolna warstwa) oraz podbudowy zasadniczej (górna warstwa).

Podstawowe sposoby stabilizacji gruntu

Stabilizację gruntu można wykonać na kilka sposobów. Najpopularniejszym z nich jest stabilizacja spoiwem hydraulicznym. W jej przypadku używa się sypkich materiałów wiążących, potrzebujących wody do procesu stwardnienia. Cechuje je to, że do wiązania materiałów nie potrzebują dostępu do powietrza. W zależności od użytego w procesie materiału wyróżnia się stabilizację cementem (najczęściej wykorzystywana podczas utwardzania powierzchni pod budowę drogi), stabilizację żużlem (mimo że sam żużel jest produktem ubocznym w hucie metali, wykorzystywany jest przy produkcji cementu), stabilizację popiołami lotnymi (odpad z elektrociepłowni, często stosowany w stabilizacji podłoża ze względu na tanie pozyskanie) oraz stabilizację spoiwem drogowym (umożliwia osiągnięcie optymalnej wytrzymałości podłoża).

Inną popularną metodą utwardzania podłoża jest stabilizacja gruntu wapnem. Główną cechą tej metody jest bardzo wysoka skuteczność osuszenia ziemi pod budowę. Wapno zmienia też odczyn gruntu, a także umożliwia neutralizację jego części organicznych. Wapno jest spoiwem powietrznym, do pełnego związania potrzebuje obecności dwutlenku węgla z atmosfery. Stabilizacja podłoża wapnem jest wykorzystywana w szczególności na bardzo wilgotnych, trudnych do utwardzenia terenach.

Ostatnią metodą stabilizacji jest użycie ziarnistego dodatku hydrofobowego. Dodatek najczęściej dodaje się do ziemi w formie proszkowanej. Pozwala to na ochronę konstrukcji gruntu przed degradującym działaniem ujemnych temperatur i wody. Stabilizacja dodatkiem hydrofobowym pomaga zachować wymaganą jakość konstrukcji podczas jej eksploatacji przez bardzo długi okres.

Metody stabilizacji gruntu

Zalicza się dwie podstawowe metody stabilizacji podłoża. Pierwszą z nich wykonuje się na miejscu. Metoda ta jest popularna ze względu na wygodę jej wykonywania. Jej ogromną zaletą jest także stosunkowo niska cena, dzięki czemu wybierana jest częściej od drugiej metody, którą jest stabilizacja w węźle stacjonarnym. Ta forma polega na wymieszaniu gruntu w mieszarkach stacjonarnych i późniejszym przetransportowaniu ukończonego produktu na miejsce docelowe. Jest to bardzo efektywna metoda. Jej minusem jest jednak wysoka cena.

Artykuł Stabilizacja gruntu pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Od fundamentów zależy bardzo wiele. Przede wszystkim pozwalają one na prawidłowe położenie budynku w przyszłości. Bardzo ważne jest, aby w trakcie realizacji maksymalnie skupić się na każdej ich części i regularnie poprawiać uchybienia. Mimo że wylanie fundamentu wydaje się prostą czynnością, efekt końcowy będzie niezwykle istotny dla dalszych prac. Nierzadko zdarzało się, że inwestycja ulegała zapadaniu lub podtopieniom z powodu źle skonstruowanych fundamentów. To dowodzi tylko temu, że należy o nie zadbać już zawczasu. Później może być za późno.

Zanim zaczniemy kopać dół pod fundamenty, musimy oznaczyć teren pod budowę oraz go zabezpieczyć przed niepożądanymi osobami w celu uniknięcia wypadku. Kolejny punkt to zaznajomienie się z obrysem budynku. Fundamenty muszą znajdować się w miejscu planowanej inwestycji, a do tego potrzebne będzie zapoznanie się z projektem. Dokładne pomiary wytycza uprawniony do tego geodeta, zatwierdzając wszystko w dzienniku budowy. Fundamenty można wykonać ręcznie (jeśli inwestycja jest niewielka lub nie jest konieczne usuwanie całości gruntu) lub posłużyć się ciężkim sprzętem np. koparką (opcja dużo bardziej popularna ze względu na szybsze tempo prac i mniejszy nakład sił; przeważnie podczas większych inwestycji). Wykopy pod fundamenty planowane są przeważnie w ciepłych miesiącach, czyli kiedy ziemia jest miękka i nie ma trudności z przebiciem się przez grunt.

Kiedy wszystkie formalności zostały załatwione, czas przejść do pracy. W zależności od potrzeby wykopy mogą wiązać się z usunięciem całości gruntu pod budową lub tylko jego częścią. Pierwszy rodzaj wykopu wiąże się z większym kosztem. Wszystko ze względu na konieczność użycia koparki. Zazwyczaj trzeba ją wypożyczyć i opłacić kierowcę. Ceny za taką usługę zaczynają się od 100 zł za godzinę. Powstanie wykopu w tej sytuacji to kwestia 3-4 godzin w zależności od obrysu budynku oraz nachylenia terenu. Celem uniknięcia jakichkolwiek naleciałości piasku lub wody, dno wykopu zalewa się warstwą chudego betonu, a dopiero potem instaluje się ławy fundamentowe.

Prace przy wykopie mogą wyglądać inaczej. Czasami prace możemy wykonać ręcznie przy użyciu łopaty. Jest to możliwe w przypadku kiedy wystarczy wybrać grunt pod same ławy. Dno należy wówczas dokładnie wypoziomować by móc ułożyć zbrojenie. Plusem takiego wykopu jest tańsza i mniej czasochłonna praca, a także stosunkowo mniej ziemi, której po zakończeniu robót należy się pozbyć. Warto nadmienić, że ubytek ziemi powstały w czasie wykopu nie może znajdować się w pobliżu inwestycji z powodu zagrożenia, jakie może powodować np. poprzez obsypanie.

Ostatnio coraz częstszym wykopem jest wykonany ręcznie niezbyt głęboko wykop, w którym układa się folię pod ławy fundamentowe. Ławy można bezpośrednio zalać betonem bez układania desek. Jest to opcja szybka, niewymagająca wielkiego wkładu sił oraz opłacalna pod względem ekonomicznym. Niestety nie wszędzie jest możliwa. Wymaga ona bardzo dobrych warunków gruntowych, które zapewnią odpowiednią stabilizację fundamentu.

Artykuł Jak wykonać wykopy pod fundamenty pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Niwelacja terenu to jeden z początkowych etapów robót budowlanych. Specjaliści podkreślają, iż równie istotny jak sama budowa. Praktycznie każda działka przeznaczona pod budowę wymaga prac przygotowawczych, jak oczyszczenie, wyrównania czy stabilizacja gruntu i to niezależnie od rodzaju inwestycji, budowy dróg, parkingów czy też nieruchomości. Jest to również jedna z pierwszych, koniecznych prac, którą należy przeprowadzić przed rozpoczęciem budowy domu mieszkalnego. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych przez geodetę określa się położenie pomiędzy dwoma lub wieloma punktami terenu, a następnie tworzy siatkę wysokościową terenu. Pozyskane dane wykorzystywane są w procesie planowania równania terenu. Z uwagi na fakt, że proces niwelacji wiąże się z koniecznością niezwykłej precyzji oraz wykorzystania specjalistycznych urządzeń warto zainwestować w usługi profesjonalnej firmy, posiadającej odpowiednią wiedzę i kompetencje. Szczególnie iż sam proces wymaga przestrzegania pewnych przepisów, jak np. dotyczących zadbania o odpowiednie stosunki wodne naszej nieruchomości. Warto również wspomnieć, że w świetle prawa niwelacja terenu jest uznawana za pracę przygotowawczą budowy domu w związku czym, nie może być rozpoczęta przed uzyskaniem stosownego pozwolenia na budowę. W przeciwnym razie nadzór budowlanym może uznać wszelkie działania jako samowolę budowlaną i nałożyć na właściciela karę grzywny.

Przewrotnie, niekiedy dla niektórych właścicieli problemem jest zbyt płaska i równa działka. Decydują się oni wówczas na przekształcenie terenu ze względów czysto estetycznych, chcąc uatrakcyjnić swój teren poprzez stworzenie na nim poziomów i skarp.

Niwelacja terenu to szczególnie ważny etap przy tworzeniu nowego ogrodu. Jest to zabieg niezbędny, gdy chcemy uniknąć gromadzenia się wody deszczowej, która może zaszkodzić posadzonym drzewom i kwiatom. Spływająca deszczówka spowoduje podmywanie korzeni roślin i będzie powodować ich gnicie i obumieranie. Długo gromadząca się woda w postaci kałuż będzie tutaj bardzo niewskazana, dlatego tak istotne jest wyrównanie powierzchni działki przed założeniem ogrodu. Będzie to również dobra okazja do stworzenia skalniaków czy pagórków dla naszego nowego projektu.

Niwelacja terenu okaże się również niezbędnym zabiegiem, przy tworzeniu i realizowaniu projektów dla poszczególnych obszarów działki, kiedy to kolejne części mają spełniać oddzielne funkcje, np. takie jak parking, plac zabaw czy ogród. Niwelacja pozwoli ukształtować dany teren zgodnie z zamysłem projektanta.

Artykuł Kiedy niezbędna jest niwelacja terenu pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Zgodnie z prawem wodnym w Polsce, przed wykopaniem stawu należy ten fakt zgłosić odpowiedniemu dla miejsca zamieszkania nadzorowi wodnemu. Zgodnie z przepisami, każdy staw wodny uznawany jest za urządzenie wodne. Procedurze zwykłego zgłoszenia w urzędzie podlegają akweny nieprzekraczające 500 m² powierzchni oraz 2 metrów głębokości. Woda, która będzie się w nich znajdować może być pozyskana tylko i wyłącznie z opadów atmosferycznych lub gruntu. Nie ma więc możliwości sztucznego napełnienia wodą tego typu stawu.

Stawy przekraczające powierzchnie 500 m², a także głębokość 2 metrów podlegają oddzielnym przepisom prawnym. W tym przypadku konieczne będzie uzyskanie pozwolenia na wykopanie stawu. Możliwe jest też uzyskanie zgody na staw już po jego wykopaniu. Prośbę o takie zatwierdzenie należy złożyć nie później niż 60 dni po wykonanej inwestycji. Będąc właścicielem małego akwenu, trzeba się liczyć z podaniem w urzędzie wymaganych przez prawo danych osobowych w tym imię i nazwisko właściciela działki, dokładny adres oraz wielkość i właściwości stawu.

Przepisy prawa budowlanego nie mówią wprost o konieczności zgłoszenia takiej inwestycji do powiatowego nadzoru budowlanego, jeśli przy jej wykonaniu nie zostały użyte materiały budowlane. Czasami jest jednak wymagane takie zgłoszenie. Przed planowaną inwestycją należy zapoznać się z planem zagospodarowania przestrzennego. Staw, mimo że znajdować się będzie na prywatnym terytorium niekoniecznie może być tam realizowany. Nierzadko zdarza się, że stojąca woda na danej posesji może zagrażać bezpieczeństwu sąsiednim działkom lub okolicznemu środowisku naturalnemu w tym dzikim zwierzętom. Wtedy wykopanie stawu nie będzie możliwe.

Jeśli nic nie stoi na przeszkodzie do planowanej inwestycji, warto przeanalizować koszty jej wykonania. Wykopanie i zalanie stawu może mieć różną cenę w zależności od jego wielkości i materiałów użytych do jego zabezpieczenia. Ważne jest też jakiego rodzaju staw chcielibyśmy mieć na swoim podwórku. Może być to staw hodowlany o nieregularnej linii brzegowej, ale też popularne przy polskich domach oczko wodne służące wyłącznie celom rekreacyjno – estetycznym. Przy budowie mniejszych zbiorników najczęściej dno i brzegi wykłada się folią PCV. Jej największą zaletą jest niska cena. Jeśli budżet inwestycyjny jest nieco większy, warto zastanowić się nad folią kauczukową. Jest to materiał droższy od poprzedniczki za to o wiele bardziej wytrzymały. Przez długi okres zapewniać będzie nieprzepuszczalność wody w naszym stawie. Przy realizacji dużych zbiorników wymagających pozwolenia, używa się zazwyczaj wyprodukowaną w cegielni glinę. Dodatkowo wykłada się też geowłókninę i folię uszczelniającą. Ta mieszanka da bardzo dobry efekt w postaci bardzo dobrego uszczelnienia ścian stawu wodnego. Cena inwestycji będzie proporcjonalnie większa, ale jakość wykonania pójdzie z nią razem w parze.

Artykuł Wykopanie stawu – procedury i porady pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Stabilizacja gruntu – kiedy jest potrzebna?

Warunki gruntowe i topografia gruntowo-wodna to kluczowe parametry, które musimy poznać jeszcze przed rozpoczęciem budowy. Parcela o zbyt słabej nośności, czyli tereny znajdujące się na przykład na nasypach nie oznaczają końca budowy. Obecnie w sytuacji, gdy najlepsze tereny są już zwykle zagospodarowane, coraz częściej buduje się w miejscach słabonośnych. Pozwalają na to nowoczesne metody stabilizacji gruntów, do których zaliczamy tę mechaniczną. Na czym to polega?

Nim wybierzemy spośród kilku różnych metod stabilizacji gruntu, musimy przeprowadzić analizy, dzięki którym dowiemy się, jak dany teren zachowa się pod wpływem budowy. Decydującym czynnikiem jest tu rodzaj budynku, który chcemy postawić oraz warunki na danym terenie.

Fachowa opinia geotechniczna pomoże nam poznać rodzaj terenu na naszej działce i jesli to koniecznie zastosować odpowiednie wzmocnienia. Analiza eksperta jest też niezbędna, by ocenić, jak głębokie muszą być wzmocnienia, a co za tym idzie, jaka metoda będzie najskuteczniejsza w przypadku naszej działki.

Jak wspomnieliśmy mieszanka i grunt powinny mieć podobną wilgotność oraz być mieszane w zbliżonych do niej warunków. Dzięki temu teren będzie stabilny również w czasie suszy czy deszczów.

Abc mechanicznej stabilizacji gruntu

Chcąc wybrać odpowiednią metodę stabilizacji podłoża, musimy wiedzieć, jak głęboko mają sięgać prace. Trzeba mieć też pewność, jakiego materiału użyć i czy zmieniać parametry gruntu, na przykład stosując kolumny czy drenaż.

Metoda mechanicznej stabilizacji gruntu polega na zagęszczeniu go odpowiednią mieszanką, która zwykle przygotowywana jest na miejscu. Wzrost nośności gruntu zyskujemy po wymieszaniu przygotowanej mieszanki z zastanym gruntem. Ma ona odpowiednia wilgotność, dzięki czemu zapewnia maksymalną gęstość. Metoda jest skuteczna i daje optymalne efekty nawet na dużych powierzchniach. Kluczem do efektu jest stworzenie materiału, który będzie dobrze mieszał się z gruntem, tworząc stabilne i mocne podłoże. W mechanicznej stabilizacji gruntu niezwykle ważny jest materiał doziarniający. W praktyce chodzi bowiem o to, by drobiny piasku i żwiru maksymalnie zredukowały pory i stworzyły twarde podłoże.

Gdy na danym terenie grunt jest niestabilny, często wystarczy dodać do niego brakujące frakcje, którymi w tej metodzie są kruszywa naturalne. Piasek i żwir dodany w specjalnej mieszance do gruntu skutecznie go zagęszcza, a co za tym idzie, wzmacnia jego nośność.

Artykuł Na czym polega mechaniczna stabilizacja gruntu pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Gruzu nie można wyrzucać do tradycyjnych koszy na śmieci, które przeznaczona są wyłącznie na odpady komunalne. W każdym mieście funkcjonują specjalne firmy, które odpłatnie zajmują się odbiorem gruzu. W niektórych gminach bądź u zarządców spółdzielni jedne worek odbierany jest bezpłatnie po uprzednim zgłoszeniu tego w urzędzie lun u zarządcy nieruchomości. Warto to sprawdzić, by później nie mieć problemów z odpadami, bo za nieodpowiednie wyrzucanie gruzu grożą wysokie kary finansowe w wysokości nawrót 1500 zł, a wszechobecny monitoring pozwala szybka znaleźć sprawcę.

Odpady remontowe nie mogą być wyrzucane do zwykłego śmietnika, gdyż nie są to odpady komunalne. I nawet ich niewielka ilość musi znaleźć się w oddzielnym pojemniku. W przypadku mniejszej ilości, do 35 kg gruzu, można zakupić specjalny worek na śmieci i przekazać go do wywozu odpadów, ale wcześniej należy to zgłosić. Jednak niektóre osoby, które nie chcą płacić za dodatkowe śmieci, ryzykując mandat i wysokie kary finansowe, decydują się wywieźć gruz do lasu lub w inne ustronne miejsce. Kodeksu wykroczeń podaje, że za tego typu działanie grozi grzywna od 20 do 5000 złotych.

Większość remontów wiąże się z dużą większą ilością gruzu niż wspominane wcześniej 35 kg. Jeśli skuwamy płytki bądź burzymy ściany, takich odpadów będzie ponad tona. Wówczas trzeba zamówić specjalny worek zwany big bagiem bądź kontener, do których można wrzucić nawet kilka ton cegieł, płytek czy paneli. W zależności od wagi i rodzajów odpadów koszt wywozu wynosi minimum kilkaset złotych. Tańszy jest wywóz samego gruzu, droższy gdy zmieszamy odpady poremontowe. Zgłoszenie zapotrzebowania na wywóz gruzu jest bardzo proste – wystarczy zadzwonić do odpowiedniej firmy lub wypełnić formularz zgłoszeniowy, wskazując datę wywozu. Płatność często odbywa się wcześniej, dlatego gruz wywożony jest szybko i bezproblemowo. Choć jest to kosztowane to pozwoli unikać nieprzyjemności wynikających z konsekwencji nielegalnego składowania czy wywożenia tego typu odpadów.

Artykuł Co grozi za nielegalne wywożenie gruzu pochodzi z serwisu WiK Białystok.

Sposób na ogrodzenie działki

Wyróżnia się dwa rodzaje ogrodzenia działki. Docelowe i tymczasowe. To drugie stosowane jest najczęściej krótko po zakupie danego placu w celu zabezpieczenia go przed niepożądanymi intruzami. Zgodnie z przepisami prawa budowlanego jest to obowiązkiem właściciela jeszcze przed rozpoczęciem jakiejkolwiek budowy. Ogrodzenie docelowe to takie, którego przeznaczeniem jest ochrona ogradzanego obszaru przez długie lata, również nieruchomości, które na niej stoją lub zostaną postawione.

Ogrodzenie tymczasowe

Rozporządzenie ministra infrastruktury z 2003 roku mówi, że obowiązkiem inwestora jest zabezpieczenie posesji, zanim zacznie się na niej proces inwestycyjny. Wszystko w celu zabezpieczenia zdrowia i życia ludzi, którzy mogliby znajdować się w pobliżu budowy. W 2015 roku zniesiono obowiązek informowania urzędu gminy bądź miasta o stawianiu tymczasowego płotu. Z tego względu takie ogrodzenia stały się w Polsce bardzo popularne. Niski koszt i szybkość postawienia to główne zalety tymczasowego parkanu. Przepisy jasno wskazują, że takie ogrodzenie nie może być niższe niż 1,5 m i nie wyższe niż 2,2 m. Na większych posesjach wystarczy odgrodzić samo miejsce budowy. Od miejsc szczególnie niebezpiecznych płot musi znajdować się w odległości przynajmniej 1/10 wysokości budynku. Co ważne, na wysokości mniejszej niż 1,8 m ogrodzenie nie może posiadać żadnych ostrych zakończeń, które mogłyby spowodować zranienie. Najprostszym ogrodzeniem tymczasowym jest postawienie drewnianych słupków i owinięcie ich siatką leśną lub metalowe słupki owinięte siatką z tego samego tworzywa.

Ogrodzenie docelowe

Przed rozpoczęciem prac budowlanych można ogrodzić działkę w sposób docelowy. Najczęściej robi się to w przypadku dużych terenów, gdzie prace budowlane nie wpłyną na zniszczenie ogrodzenia. Również postawienie płotu na stałe jest obarczone odpowiednimi zapisami w prawie. Najważniejsze, aby budowa ogrodzenia spełniała miejscowe warunki zagospodarowania przestrzennego. Mogą w nich znajdować się nakazy dotyczące prawidłowego kształtu, długości czy szerokości. Prace przy budowie ogrodzenia docelowego należy zgłosić w urzędzie wyłącznie, gdy jego wysokość będzie przekraczać 2,2 m, ogrodzenie ma spełniać funkcję muru oporowego lub budowa ma miejsce od strony miejsca publicznego np. parku.

Koszt ogrodzenia działki

Na końcowy koszt ogrodzenia wpływa wiele czynników. Przede wszystkim jego długość, materiał, sposób montażu, potrzeba podmurówki, specyfika terenu, na którym będzie stawiane. Najtańszym sposobem na zabezpieczenie prywatnej posesji jest np. połączenie różnych typów materiałów w zależności od miejsca. W tym bardziej reprezentacyjnym, z przodu ulicy użyć można droższego tworzywa, a z tyłu zwykłej siatki ogrodzeniowej. Innym tanim sposobem jest montaż ogrodzenia panelowego. Nie jest to skomplikowane, można zrobić to w pełni samemu, tym samym oszczędzając na niezatrudnianiu fachowców. Ostatnim najmniej opłacalnym sposobem jest budowa ogrodzenia z najtańszego materiału niezabezpieczonego przed korozją. Niestety pod pewnym czasie nasz płot zacznie przybierać rdzawy kolor i nie będzie wyglądać to zbyt estetycznie.

Artykuł Ogrodzenie działki budowlanej pochodzi z serwisu WiK Białystok.